Commentaar op Psalm 118/119

Van oudsher vormen de psalmen een belangrijk onderdeel van de cultus in de tempel van de synagoge. Psalmen zijn de grondslag van de Joodse spiritualiteit. Als zodanig zijn ze ook door de christelijke kerk overgenomen. Met dit verschil dat de christenen, zeker in de oudheid, de teksten van het eerste verbond vooral lazen in het licht van Chris­tus. Tegelijk pasten ze de oude teksten toe op de kerk en het concrete leven van de christenen. Deze uit­gangspunten vindt men terug in Augustinus' commentaren op de psalmen.
Het hoofdthema van Augustinus' commentaar op psalm 118/119 is de leer van de genade, zoals hij die aan­wezig ziet in deze psalm. Daarin ko­men belangrijke onderwerpen aan bod, zoals: de verhouding tussen ge­nade en wet, de leer over het gebed, de christologische interpretatie van het eerste verbond. Psalm 118/119 is de laatste van de honderdvijftig die Augustinus op vergevorderde leeftijd (in 422) commentarieerde en geeft een goed inzicht in zijn be­nadering van de psalmen en in zijn werkwijze bij het toelichten ervan voor de gelovigen van zijn tijd.
Tarsicius Jan van Bavel (1923) promoveerde in 1954 te Fribourg (Zwitserland) met het proefschrift Recherches sur la christologie de S. Augustin. Van 1969 tot 188 was hij hoogleraar Christologie en Latijnse patrologie aan de Katholieke Universiteit te Leuven. Momenteel is hij directeur van het Augustijns Historisch Insti­tuut te Heverlee.